و از طايفهء افشار ارباب اعتبار بسيار بودند از آن جمله چهار نفر از ارباب اقتدار به شمار مىآمدند : اول : خليل خان كه به ايالت ولايت كوهكيلويه سرافرازى داشت . دويم : اصلان خان كه به حكومت دار الامان كرمان محسود امثال و اقران شده بود اما در درگاه آسمان جاه به سر مىبرد تا بعد از واقعهء هايله در زمان اقتدار اسماعيل ميرزا به پايهء والاى قورچى باشيگرى پيوست . سيوم : اسكندر خان كه در ولايت هزار جريب روزگار مىگذرانيد . چهارم : اسماعيل قلى سلطان كه از جملهء امراى خراسان و حاكم فراه بود . و از طايفهء قاجار سه تن از امراء نامدار بودند : اول : يوسف خليفه ولد زياد اوغلى كه در عوض برادر خود بيگلربيگى قراباغ و به خدمت للگى سلطانعلى ميرزا سرافراز و هنوز در درگاه جهان پناه بود . دويم : ميرزا على سلطان كه از امراى معتبر درگاه و الا و به رتبهء ديوان بيگى گرى سرافراز بود . سيم : على خليفهء آغجه قوينلو كه به رتبهء [ حكومت ] مملكت دامغان و بسطام سرافرازى داشت . و از طايفهء تكلو دو نفر معتبر بودند : يكى سولاغ حسين و ديگرى اردوغدى خليفه كه هر دو در گيلان به سر مىبردند . و از طوالش نيز دو نفر از اعيان آن طايفه بودند : يكى بايندر - خان كه به حكومت آستارا سرافرازى داشت و ديگرى حمزه سلطان كه از اعيان ايشان و حاكم شوره كل چخور سعد بود . و از طايفهء خنوسلو حسن جان سلطان و از جماعت اكراد شرف - خان حاكم تنكابن و از طايفهء الوار ، تيمور سلطان اردلان حاكم تلنكان « 1 » و شاه رستم عباسى حاكم خاوه و امير لرستان از امراى معتبر

--> ( 1 ) - در عالم‌آراى عباسى : « پلكان » .